Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Kararıyor dünyam..
Kanatlanıp uçuyor umutlarım..
Yine herşey değişti..
Renkler... biçimler....
Kayboluyor...
Ve...

yönüm sanaysa....
sana geliyorum sanma....
ayaklarım gelse bile...
aklım başka yollarda....

yüreğim...ne istiyorsa..

Gülmeyelim....
Güldüklerimiz
Başımıza gelince...
Ne edeceğiz?
Bilelim....
Dalga geçmeyelim...

dünya gider...döne döne...
sonu bilinmez...o yere...
adresi...olmasa bile...
yarim gider...yana yana....
benden uzak...o yollara...
adresini...sora sora...

Deniz...
Sonsuzdu..
Ucu bucağı yoktu..
Denizin içindeki balık da..
Koskocamandı...
Denizin üstünde de

bu gün...
bir yerlerim...
ağrımıyor du...
neyse...

bu gün...

Dünya...
Taşını..toprağını...
Havasını...suyunu...
Ağacını...çiçeğini...böceğini...
Deli gibi seviyor....
Onlar da dünyalarını....

gök;
bulutlarını sererdi..
yağmur;
damlalarını...

yar;

ATAMIZ....
Ataların Ata'sı...
İstanbul'dan...
Karatrene konmuş...
Anadolunun bağrına...
Ankara'ya gidiyor...

bir küçük dünyamız vardı...
birlikte bindiğimiz bisikletimiz...
yanyana oturduğumuz bankımız...
ki...üzerinde kazılıydı kalbimiz...
geceler boyu...
doğmasın isterdik güneşimiz...