Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Kurak topraklar....
Yağmur yüklü bulutları
Bekler durur...
Belki....
Bir kaç damla
Düşer durur...

Sen...benim için...
O kadar güzelsin ki...
Çiz desen de...
Çizemem ki...
Duru bir su gibisin...
Ilık bir süt gibisin...

Bahar..
Beni çağırdığı zaman..
Toprağa...yeşile...çiçeğe...
Koştum...
Nefes nefese...
Ona varınca..

sen...
gözlerimdeydin....
yalnızlığım...
gönlümün derinlerinde...
ellerin...
tutsa da ellerimi...

Sen...
Sana doğru...
Bir adım gelene...
Dört adım yaklaş...
Yorulan değil...
Gönlü dolan olursun....

Eşler...dostlar...
'' Neren ağrıyorsa...
canın orada...''
Derler..dururdu...
Benim...en çok...
Gönlüm ağrıyordu...

Gözlerim gözlerine...
Kirpiklerin kirpiklerime...
Bağlandı....
Gönlüm...bağlarda kaldı...
Bağlar güllendi...
Bağlar bülbüllendi...

yürüdüm...
dağlara doğru...
önümde...
tepeler belirdi...
en küçüğü...
benim olsun istedim...

Salim...kim di?
Salim...ne idi?
Salim...
Anlamak...yaşamak...
Ölmek demekti...
Daha taşı 46 idi...

Gönüller sancılanır...
Dökülen yaş olur
Gözlerden..
Söylenen söz olur
Dillerden...
Sancılar...