Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

sen...
gecelerde saklan....
ben....
ayın olur....
on dördünde...
bulurum seni...

çekirdek,
sert kabuğunun altında
özünü saklar...
günü zamanı gelince
uygun ısıyı ve uygun nemi görünce
o sertlikten yemyeşil bir filiz çıkar...

sen...
gözlerimdeydin....
yalnızlığım...
gönlümün derinlerinde...
ellerin...
tutsa da ellerimi...

Sen...
Sana doğru...
Bir adım gelene...
Dört adım yaklaş...
Yorulan değil...
Gönlü dolan olursun....

Eşler...dostlar...
'' Neren ağrıyorsa...
canın orada...''
Derler..dururdu...
Benim...en çok...
Gönlüm ağrıyordu...

Gözlerim gözlerine...
Kirpiklerin kirpiklerime...
Bağlandı....
Gönlüm...bağlarda kaldı...
Bağlar güllendi...
Bağlar bülbüllendi...

yürüdüm...
dağlara doğru...
önümde...
tepeler belirdi...
en küçüğü...
benim olsun istedim...

Kibrit kav'ına...
Kuru ot ateş'e...
Tuz yara'ya...
Değince yanar...
Yanar değil mi?
Eğer sen yoksan...

Sarp kayalıklarda
Gönlünce açmış..
Yaprakların
Seni saklar sanmıştın...
Rüzgarlar...kelebekler..
Arılar..kuşlar

Senin ellerin..
Dudaklarında...
Benim ellerim..
Dudaklarımda...
Lakin....
Duble yol....