Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Bu alemde...
Çiçekler;
Renkleriyle...
Kokularıyla...
Caniler;
Cinayetleriyle...

can,
şekilden uzak...
şekilse,
can'a tutsak! ...

aşk,

Rodin'in
''Düşünen Adam''
Yontusu var ya
28 mayıs'tan beri
Ona benzemekteyim
Yavaş yavaş...

Sana..,
Bir dünya dolusu
Sevgi ile gelsem..
Bana..,
Bir kucak dolusu
Kollarını açıp..

Eğer ki..
Bende aşkın olmasaydı...
Gözlerin...
Böyle derin bakmayacaktı...
O yüzden...
Baktıkların senin...

güz telaşlarıydı
hep içimi ürperten
solan güllerde
dökülen gazellerde
yokluğundu
içimi gerdiren...

Aşk..,
Önce duymak...
Sonra görmek...
Sonrasında da algılamaktır...
Duymayan..,
Yalnızca bir yüze...

karanlıktan korkanlar...
ışıkları kapatılınca..
dimdik! ..kalırlar...
ne ileri..ne geri...
adım atmazlar...

Ben...
Bir meyva ağacıyım,
Kuzey yarımkürede...
36.paralelde...
26 aralık 2008'de
Kışın....

Aşk....
Doğdu...
Büyüdü....
Büyüdü....büyüdü....
Evreni sardı...
Yeri göğü kapladı...