Yönler...
Bana uzaktı...
Ben de...yönlere...
Kapılmıştım...
Bahtımın rüzgarlarına....
Sürükleniyordum...
gün geceyi...
gece günü
hiç affetmiyor...
o ona...
sen varsan...
ben asla yokum diyor....
Biz...
İyi çocuklardık...
Ekmeğimizi
Yere düşürdüğümüzde...
Alır....
Başımıza koyardık....
Bir yer arıyorum
Bir kapı...
Kİ açıldığında
Solmaz çiçekleri...
Bal akan nehirleri..
Koyu yeşil gölgeleri..
Bir gülümüz olsun
Sen ile benim...
Renginde; kanım
İçinde; kokun
Olsun isterim...
Bir gemi vardı
Lanet'ten kaçması için
Yol alıp gitmesi için
Denizlerin olması gerekmiyordu...
Zira...yerler kaynıyor...
Gökler akıyordu
Benim...
Ellerim yoktu...
Eller uzansın isterdim
Hep bana doğru...
Görünce....
Uzanan elleri...
Ben bir ağacım..
Sen de öyle...
Toprağımız aynı..
Yağmurumuz aynı..
Güneşimiz aynı...
Ben...
Dertlerde güzelim...
Ya bir neyde...
Ya bir meyde...
Yola çıkıp gidelim...
Bir elim dertte..




-
Aysel Çartık
-
Aysel Çartık
-
Aysel Çartık
Tüm YorumlarŞiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......
Şiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......
Şiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......