Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Ben...
Ellerinde...
Aşk'ın gülleriyim...
Sen...
Güllerimde ki...
Kokular...

Ayşem...
''Olmaz...! '' diyordun ya...
Kaşların ile...
Dilin ile...
''Ölmekten de zor...''gibi
Sözler ediyordun..

Yaş...60'a dayandı...
Bedenim yavaşladı...
Bedenime inat...
Ruhum hızlandı....
Gözlerim....
Yakınlara...4.50'den...

Bizim sokakta
Saat akşamın 6'sında
Sokak lambalarının loşluğunda
Alaca bulaca insanlar geçmekte...
Bense,
5.katta..balkonumda..

Aşk....
Doğdu...
Büyüdü....
Büyüdü....büyüdü....
Evreni sardı...
Yeri göğü kapladı...

Hasta...
Hekimine..
Nasıl bakar? ...
İlaç gibi..bıçak gibi...
illa ki...
Bir nefes sıhat gibi....

Yönler...
Bana uzaktı...
Ben de...yönlere...
Kapılmıştım...
Bahtımın rüzgarlarına....
Sürükleniyordum...

gün geceyi...
gece günü
hiç affetmiyor...
o ona...
sen varsan...
ben asla yokum diyor....

Hayat'ta..
Bir yüz verince...
Hemen...
Karşılığını alıyordun...
İki yüzlüce...
Hiç beklemeden...

güz telaşlarıydı
hep içimi ürperten
solan güllerde
dökülen gazellerde
yokluğundu
içimi gerdiren...