Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

ezanlar okunuyordu....
sabahlarda....
güneş...
doğmaya hazırlanırken....
ki...
yaşam ondan önce....

Benim gönlüm akıyor
Bir güzel yüze....
Benim gönlüm kanıyor
Bir şirin söze....

Akma gönlüm akma...

biz...
nelere asılırız...
nelere..
ya bizim olsunlar...
ya da...
hareket olsun diye...

dallar...
çıplak olsa da...
kuşları beklerdi...
gelip konsunlar diye....

dallar...

kökler,
...toprağa...
dallar,
...güneşe doğru gider....

yapraklar,

bulut...
göğüsünü açmış..
içini döküyordu...
içi onu yakmış..
dışı..ağlıyordu...

ellerimdi,
ellerini bekleyen...
ellerin gelmeyince
saçlarımda gezinen...

gözlerimdi,

güneş,
yeşile döner
özüyle!
yaprak,
sarıya döner
güzüyle! ..

Duman duman oldu dağlar
Gurbetteyim gönlüm ağlar
Uzun uzun giden yollar
Beni acep kimler ağlar..

Satır satır yazarım

ellerimi....
uzatmak istedim...
tutacak dal bulamadım....
ellerimi....
çekmek istedim...
çekecek hal bulamadım....