Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

ellerimi....
uzatmak istedim...
tutacak dal bulamadım....
ellerimi....
çekmek istedim...
çekecek hal bulamadım....

yıllar sonra..
sokak arasında...
bir eskicinin camekanındaydı...
aşkımızın sembolü....
o koca kulaklı...
garmafon...

Bu yıl....
Güz mü? bana geldi...
Yoksa...
Ben mi? güze geldim...
Anlayamadım...

Ne zaman?
Nasıl?
Başlamıştı....
Bana dokunuşu
Şarkıların...
Hatırlıyamıyorum...

Kısacık...
Bir öyküm olsun...
İsterdim....
İlk harfinde sen...
Son noktasında ben...
Senle başlayan...

aşkın sesleri....
nerede idi?
nasıl çıkıyor du?
gören var mıydı?
duyan var mıydı?

baktım..baktım...
gözlerim yetmedi...sana...
aşkımı anlatmaya....
verdim...
gözlerimi sana...
kaldım...

aşkım...
sen,
dağ-tepe
özgürce gezerken
rüzgarların önünde...
ben,

Aşk...
Öyle bir
Parlarmış ki...
Geceleri ayları...
Gündüzleri de güneşleri
Göstertmezmiş...

aşk...
aşıkının...
bir çiçek olmasını...
isterdi...ki...
hep onu....
ellerinde tutsun diye....