Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Ben;
Dört kişiyim...

Bir ben,
Bir içimdeki,
Bir aynadaki,

Ey garip insan...
Sen...
M.Ö. de...
İlkellikte de sendin....
Sen...
M.S. da...

elma;
yapraktı...
ve yeşildi...
elma;
çiçekti...
ve de pembeydi...!

hava soğuktu...
ama güneş vardı
oysa,
bulutlar beyazdı...
sahil yolunda
kimseler yoktu...

asker mehmedin...
nöbet saati gelince...
uykusundan kalkar....
parolasına...işaretine bakar...
silahını...sancağını...
illa ki...vatanını....

notlar alırdım....
hocalarım verirdi....
suç benimdi...
bazen bir...
bazen de iki olurdu...
lakin...

Yağmurlar gelmeden...
Damlarını...
Karlar gelmeden...
Odunlarını...
Hazır edeceksin
Beklemeden....

aşk..,
ruhun soyunması...
bedenin yıkanmasıydı...
yağmur gibi! ..

aşk..,

Aşkım..
Kül tutmuştu...
Ama...
Küllerin içinde ise
Korlarını saklıyordu...

Aşk...
Neredeydi...
Bir nehir kenarında...
Koyu yeşil gölgelerde mi?
Şarıldayan sularda mı?
Yoksa...