Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Ey garip insan...
Sen...
M.Ö. de...
İlkellikte de sendin....
Sen...
M.S. da...

elma;
yapraktı...
ve yeşildi...
elma;
çiçekti...
ve de pembeydi...!

hava soğuktu...
ama güneş vardı
oysa,
bulutlar beyazdı...
sahil yolunda
kimseler yoktu...

Ben;
Dört kişiyim...

Bir ben,
Bir içimdeki,
Bir aynadaki,

asker mehmedin...
nöbet saati gelince...
uykusundan kalkar....
parolasına...işaretine bakar...
silahını...sancağını...
illa ki...vatanını....

notlar alırdım....
hocalarım verirdi....
suç benimdi...
bazen bir...
bazen de iki olurdu...
lakin...

O minicik bebeğin...
Süt kokan ellerini tut...
Yeşeren filizler gibi...
Kokla...ve öp...
O gencecik baharların...
Ateş saçan ellerini tut...

Esir olacaksan
Korkularına değil...
Umutlarına ol....
Güneşler doğsun....

Esir olacaksan

Ey sevgili
Sen öldürdün
Ellerimizde doğan aşkı...
Ki...bilmezdik hiç...
Ne baharı...ne de yazı...
Ey sevgili

Ey insan...
Sen...hem kuşsun...
Özgürce uçansın...
Hem avsın...
Kendi kendine tuzaksın...
Sen...kendine yer...