Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

hava soğuktu...
ama güneş vardı
oysa,
bulutlar beyazdı...
sahil yolunda
kimseler yoktu...

Ben;
Dört kişiyim...

Bir ben,
Bir içimdeki,
Bir aynadaki,

Ey garip insan...
Sen...
M.Ö. de...
İlkellikte de sendin....
Sen...
M.S. da...

elma;
yapraktı...
ve yeşildi...
elma;
çiçekti...
ve de pembeydi...!

asker mehmedin...
nöbet saati gelince...
uykusundan kalkar....
parolasına...işaretine bakar...
silahını...sancağını...
illa ki...vatanını....

notlar alırdım....
hocalarım verirdi....
suç benimdi...
bazen bir...
bazen de iki olurdu...
lakin...

Hayat bir oyun..,
Amiral battı gibi...
Atıyorsun...atıyorsun...
Hangi karede ne var?
Belli değil....
Hayat bir tesadüf...,

ay,
bulutlarla...
başaklar,
rüzgarlarla...
haşır neşirdi...
gözlerin,

Hiç...
Zamanı yok...
Saati yok...
Her dakika...
Her saniye...
Yaşanmakta...

Ey insan...
Sen...hem kuşsun...
Özgürce uçansın...
Hem avsın...
Kendi kendine tuzaksın...
Sen...kendine yer...