Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

yüreğim doluydu
senle ve sevginle
dilim yetmiyordu
hepsini söylemeye

ver gözlerini...

aşkım...
taş olsun istedim...
senden...
bir ümit görmeyince...
bağırıma...
basayım diye...

Sendin...
Benim yasak sevdam...
Yüreğimin sınırsızlığında...
Her şeyime hükmeden...
Tek melikem...
Sendin...

Yer serilmiş bekliyor
Gök yayılmış bekliyor
Bir emir geliyor
Yücelerden
Yer ile gök birleşiyor
Serileni seren

Sarmaşık...
Ki o...
Çok..çok...sırnaşık...
Sarılmış...
Kestane ağacına..
Boydan boya

aşk..,
ruhun soyunması...
bedenin yıkanmasıydı...
yağmur gibi! ..

aşk..,

Yağmurlar gelmeden...
Damlarını...
Karlar gelmeden...
Odunlarını...
Hazır edeceksin
Beklemeden....

Aşk...
Neredeydi...
Bir nehir kenarında...
Koyu yeşil gölgelerde mi?
Şarıldayan sularda mı?
Yoksa...

Aşklarım...
Bir tır dolusuydu...
Öyle bir tır ki...
Yolu üstünde gördüğü
Her park yerinde
Hemen duruyor...

Aşkım..
Kül tutmuştu...
Ama...
Küllerin içinde ise
Korlarını saklıyordu...