Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

''-üst kattaki komşularım'a...''

İKİZLERE...

toprak...
sen..

Bir küçük an'dı..,
Gözlerinde yakaladığım!
Nereden bilecektim ki...
O an için;
Geceler...
Gözler dolusu ağlayacaktım....

aşk...
bedeni alçaltır...
oruç gibi...
aşk...
ruhu yüceltir...
iftar gibi....

bir daha...
asla...
düşmeyeceğim...
aşk denilen...
o kara kuyuya...
içinde...

dudu yenge...
köyümün en matrak kadınıydı...
zaman...onunla bambaşkaydı...

dudu yenge...
konuşurken gülerdi...

Sen...
İlk doyduğum
Göz olasın e mi?
Deniz gözlüm...

Sen..

yüzüme,
güzler düşse de...
gözlerinden,
fırtınalar esse de...
içimdeki aşkını,
süpürmek istesem de...

yüzler vardı..,
bakılası...
yüzler vardı
tam ortasına sıçılası..!

gözler vardı..,

yolların bana çıksın...
rüzgarın bana essin...
seni gören...beni duyan...
böylesi..,daha güzel desin...

gözlerin bana baksın...

aşk....
on yedisinde....
tomurcuğunu
patlatmak üzereydi....
içinden gelen güneşler
gökyüzünü merak ediyordu....