Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

yıldızlar...
birbirine küs...
birbirine nazlı...
bir yanar bir söner gibiydi
ışıkları...

günler..
cem olunca,
ömre dönermiş...
ademler..
cem olunca,
dünya gülermiş...

benim,
bedenimdi...
geçen senelerin peşinden
eskiyip gelen...!

benim,

seni....
göremediğim zaman...
canım...
ben seslerini ararım...
canımda...

buğday...
bir dane idi...
toprağa ekildi;
suyu yedi,
yeşillendi...
güneşi yedi,

sen..,
dalım ol...
yapraklarımız olsun
tonları..
yeşilden kahveye...!

bir küçük gülüş..,
gözlerinde harelere..
dudağında ömürlere...
gamzelerinde denizlere değer...
değer de geçer...
yeter ki..

dilinle...
bir söz söyle bana,
köprü olsun duygularıma...
tutunup manalarına
yürüyeyim sana....

rüzgar mıydı...
yoksa....
ben miydim...
böyle...
hep yalnız kalan...
rüzgar...

eyyy....
dünya için...
telaş eden cenin...
bilemiyordun ki...
ne olacaktı akibetin...
nasıl geçecekti...