Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

ağaç..
kökleriyle,suya...
yapraklarıyla,güneşe...
çiçekleriyle,gönüle...
meyvalarıyla,mideye...
çekirdekleriyle,geleceğe gider....

ağlamak...
acıları örtmekse...
kimi ölümler var ki..
onlara yetmez...

ağlamak...

seni andığımda,
uykularım kaçıyor
gecenin orta yerinde...
yüreğim,
saçlarına sarılıp
uyumak istiyor seninle...

O an...
Yalova_İzmit
Kara yolunda...
Taşköprü yakınlarında...
Bir telefon direği...
Yan yatmış...

Neydi o...?
Çaresiz kaldığımız...
Duyan kulaklar...duymaz...
Gören gözler..görmez...
Tutan eller..tutmaz...
Olduğunda...

Olaydım...ahh olaydım...
Saçında yel olaydım...
Sen saçını salladıkça...
Ben saçına dolanaydım...

Olaydım...ahh olaydım...

Sana
Öylesine
Doluyum ki...
Yaşayabilmem için
Bir içimde...
Bir dışımda...

kuşlar...
uçsun isterdim...
kafesler olmasın...
kanadı kırıklar olmasın...
....isterdim...

Kuşlar....
Dallarda yeşillere...
Göklerde mavilere...
Bulaşır kalırdı...
Kuşlar...
Yuvalarında kendilerine...

dilinle...
bir söz söyle bana,
köprü olsun duygularıma...
tutunup manalarına
yürüyeyim sana....