Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Güneş...
Bir defa doğar...
Ve de batmaz..
Bir daha asla...
Karanlıklar...
Güneş açar...

yıldızlar...
birbirine küs...
birbirine nazlı...
bir yanar bir söner gibiydi
ışıkları...

aşk....
on yedisinde....
tomurcuğunu
patlatmak üzereydi....
içinden gelen güneşler
gökyüzünü merak ediyordu....

ne kadar saklansan da
ararım seni keçi yoıllarında...
bilirsin beni...inadım inat!
yolların dar..çamur da olsa
bilirsin arnavut'um,
ararım seni..inadım inat!

bu yıl...
haziran ayı...
ortalama sıcaklığı...
geçen yılların üstündeydi...

on sekizinin sabahında...

Bu gün...
9 şubat..yıl 2008....
Uyandığımda..,
Gecenin yarısına doğru..
Saat'im 03'ü gösteriyordu..
Bu anlar...

ağaç..
kökleriyle,suya...
yapraklarıyla,güneşe...
çiçekleriyle,gönüle...
meyvalarıyla,mideye...
çekirdekleriyle,geleceğe gider....

ağlamak...
acıları örtmekse...
kimi ölümler var ki..
onlara yetmez...

ağlamak...

seni andığımda,
uykularım kaçıyor
gecenin orta yerinde...
yüreğim,
saçlarına sarılıp
uyumak istiyor seninle...

seni...
gördüm sandım...
adını fısıldadım
karanlığın içine doğru...
adın kulağımda aksilendi....
yanıt bulmadı...