Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

keçi,
dağı taşı aşardı
yeşil yaprak bırakmazdı...
kendini alamazdı
taşı toprağı yalardı...
arnavut,

Adalet'i aradım...
KÖTÜ YOLDAYDI BULAMADIM
saraylarına varamadım
kapısında kaldım...

Eğitim'i aradım...

ayağımızda,
lastik pabuçlar...
kıçımızda,
yamalı pantullar...
sırtımızda,
soluk urbalar varken;

yel eser,
değirmen döner
suları çeker
yalağa dökerdi...

su akar,

bugün,
Yalova Pazarında
akrabam ve köylüm
Bane'yi gördüm...
görmez olaydım keşke! ...
ilkokul arkadaşım

Göğün katları YEDİYDİ...
Fatiha'nın ayetleri YEDİYDİ...
Kabe'nin tavafı YEDİYDİ...
Gökkuşağı renkleri YEDİYDİ...
Haftanın günleri YEDİYDİ....
Bugün de ANNEMİN YEDİSİYDİ...

içimde bir nefestin,
dilimde ses oldun...
birleşti hecelerin,
dilimde adın oldun...!

içimde bir hasrettin,

Görmeyen,
Göremediği her şeyin...
Gören,
Göremediği bir şeyin...
Esiri olur
Öyle değil mi?

bir rüzgardı
gelir geçer sanmıştım...
sularım bulandı
ben bu işte aldanmış
bulanıp kalmıştım...

sessizce...
baka kaldım öylece,
gözlerim takılınca gözlerine
aniden bir sıcaklık bastı gönlümü
içimi eritircesine...