Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

yaşamak,
nefes almak mıydı?
yoksa...
bir saz (keman) çalmak mı? ...

yaşamak,

yağmur yağar yağar...
yağar dinerdi...
ardından güneş çıkar
çıkar gülerdi...
damlalar sendi...
ışınlar sendi...

tarlada,
emek bendim...
eken bekleyen beden...
güneşi dilerken
dilim dilim terleyen...

sevgimi;
gönlüme koydum,
benden başak bilen olmadı
gönlüm çaldı gönlüm oynadı...

sevgimi;

Rabbim,
önce;
otları, ağaçları
yani nebatatı yaratmıştı...
sonra;
kanatlı, kanatsız..

oturdum
masamın başına;

düşündüm,
....................
düşündüm,

ONLAR,
öldü...
biz onları saydık...
282...289...301...

ONLARI,

ben,
öyle bir sestim ki
sahibimden gelen ünüyle
dokunsam tellere
uzansam ellere
tadına varamazdım

sensiz
gecelerimde
hep gözlerini
yazmak isterdim
kimi zaman sarıydılar
kimi zaman yeşil

sen,
gözlerimin ferinde,
sözlerimin ilk harfinde,
nefesimin tam orta yerinde...
bir yerdeydin..!