Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

adem,
çıplaktı...
havva,
çıplaktı...
çıplaklık,
şeytandan önce

ağaç,
çıplakken de güzel
ortopedik bir röntgen filmi gibi
gövde dal uyumunda
genelde görülmese de kökleri
ona bir asalet veriyor

çiçek;
dalında güzeldi,
kelebek çiçekte...
ömür;
kelebekte güzeldi,
güneş benekte...

sen,
necm-i beyazım
akşamımda durmadan ışıyan...
sen,
çeşm-i siyahım
yanağımda durmadan akan...

cennetin kokuları;
bahar başlarında,
mor salkımlara...
bahar ortalarında,
filbahrilere...
bahar sonlarında,

Gözlerinin içinde
Denizin olmak vardı...
Ki...derinliklerinde
Ay ışığının oynaştığı....

Bedenini sarmalayan

Aynada,
Hayalime baktım
Düşündüm durdum...
Yaşanmış hüzünleri
Tükenmiş sevinçleri buldum..
Derin derin...

dere boyuna varınca aradım sazı...
yâr koynumda kalınca çekerdim nazı...
dere taşa sarınca atlardım bazı bazı...
yar ateşinle yakınca titrerdim bazı bazı...

dere boyu kavaklar buluta uzanırdı...

oturdum
bir dere kenarına
ayaklarımı salayım dedim
o serin sularına
söğüdün;
gölgesi düştü üstüme

bir gül yaprağıydı yanağın
her bahar sabahı bekle der gibi...
bir yudum suydu dudağın
her öpüşün ateşimde cız eder gibi