Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

''-ağlarsa,
anam ağlar
gerisi yalan ağlar...''
derlerdi...
şimdilerde
ANAM,

sen mi?
aklıma düştün
yoksa...
aklım mı?
sana düştü...
öyleyse...

Aynaya bakıyorum
Kendimi değil,
Seni...
Seni görüyorum...
Elimde kalemim..,
İsmini yazıyor...

akşam,
hüzün değildi
ve de olmamalıydı...
zira,
akşamın;
çayı vardı...

alış...
alışmalısın...
diyorlardı bana,
hiç gönlüme danışmadan
annem için döktüğüm yaşlara...

dilim benimdi...
sözlerim senin...
anladığın senindi...
anlamadıkların benim...

yüreğim benimdi...

gözlerim,
biçimler ve renkler...
kulaklarım sesler içindi...
aklım da algıdaydı,
algıladığınca...
eğer SEN'sen;

selam..
olsun dedim,
doğan güne
bulutlar örtse bile...
aralarından sızan güneşe...
selam...

rüzgarlar senden gelirdi...
kokuların baharlardan taze...
bayılırdım rüzgarlardan önce gelişine
salınışın endamından da özge...
adın BAHAR diye...

Saçları,
Kömür gibiydi...
Güneşten de sıcaktı
Gözleri...

Dişleri,