Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

gözlerim,
''şöyle...'' der gibiydi...
sözlerim,
''böyle...''
bir de
gönlüme sorayım dedim...

sonunda;
düşeceksin
bir yaprak gibi...
mevsimli mevsimsiz
yeşilli sarılı kahveli

yaşam,
bir nefes...
öyle ki...
gerçeğin ta kendisi...
alsan senin,
versen senin..!

ne güzeldi...
sevildiğini bilmek...
kurumuş otlarda yeşili görmek gibi...
manaya ermek...

ne güzeldi...

rüzgarın olayım
saçların için...
yârim yar
öpüp koklayayım
hasretim için...

yürüyüşü sessizdi...
adımları sessiz
ve titrek..!

konuşması sessizdi...
kelimeleri sessiz

yaşamak;
sevmekti...
sevmek;
gülümsemek...
gülümsemek;
güzel düşünmekti....

yalnızlık..,
rüzgarlarda bulutsuzluk
bulutlarda yağmursuzluk gibi..
esmese de dert...yağmasa da dert...
benim olduğum her yerde
senin olmaman en büyük dert....

rüzgar,
bulutun içini
karıştırıyor....
içi kabaran bulut,
yağmurlarını
yeryüzüne bırakıyordu....

unuttum...
pınardan,
yeşil bir yaprakla...
eğilip akan sudan,
dudaklarımla...
devamlı akan bir kurnadan,