Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

bazen,
söylemek isterim...
dilim damağım kurur
beni söyletmez olur
o vahşi gurur...

ölüm,
Hak'tı...
asla kaçılmazdı...!
yaşam,
Hak'tı...
asla cayılmazdı...!

yağmurlar başlayınca...
çayırlar yeşilden yeşile bulaşınca
hani...güz hüzündü,
sardunyalar daha kırmızı açınca....

geceler uzayınca...

başımı
koltuğa yaslıyorum
düşüneyim diye
endamın geliyor gözlerime
hadi bakalım
sıkıysa düşün! ....

fındık dalları küpe küpe
geçiyorlardı bahardan yaza
yeşilden yeşile...
yârimin halleri gide gide
dönüyorlardı hazdan naza
bahardan yaza ha bire...

ah...
benim
güzel yüzlüm
ay vurunca
o sazlı sözlü gölümüze
gecenin ortasında bir yerde

bulutlar,
güneşi sıkıştırdılar...
güneş,
zikzaklar yaparak
onlardan kurtulmak istedi...
kurtulan ışıklar

bir avuç gökyüzü
hapishane camında
koskocaman
bir dünya...
ki...
bulutlar onda...

kanatlarım,
kapalıyken yerindi...
yağmurlar gibi
yerin gücünü dinlerken...

öyle bir kalbim vardı ki..
ağaçlara kazırdım,
kabuk tutardı...
içimde saklardım,
haberin olmazdı...