Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

başımı
koltuğa yaslıyorum
düşüneyim diye
endamın geliyor gözlerime
hadi bakalım
sıkıysa düşün! ....

ölüm,
Hak'tı...
asla kaçılmazdı...!
yaşam,
Hak'tı...
asla cayılmazdı...!

yağmurlar başlayınca...
çayırlar yeşilden yeşile bulaşınca
hani...güz hüzündü,
sardunyalar daha kırmızı açınca....

geceler uzayınca...

bulutlar,
güneşi sıkıştırdılar...
güneş,
zikzaklar yaparak
onlardan kurtulmak istedi...
kurtulan ışıklar

bir avuç gökyüzü
hapishane camında
koskocaman
bir dünya...
ki...
bulutlar onda...

ah...
benim
güzel yüzlüm
ay vurunca
o sazlı sözlü gölümüze
gecenin ortasında bir yerde

güzel şeyler;
her neyseler,
hep sevgi isterler...
sevginin bulaştığı şeyler
her neyseler,
zaten güzeller...

bazen,
söylemek isterim...
dilim damağım kurur
beni söyletmez olur
o vahşi gurur...

güzdü,
güneşin tüm renklerini
yapraklara işleyen...
güzdü,
gönlümüzün tüm hüzünlerini
gözlerimizde yeşerten...

dişlerin inciydi,
gözlerin elmas...
bu ne güzellikti böyle
canlar dayanmaz...

saçların güneşti,