Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

çiçek açtığınca...
kuş şakıdığınca...
gün bana armağandı,
içinde sen olduğunca...

yıldız çıktığınca...

sen...
gönlümün;
ırak'tan...
gözlerimin;
taa bebeğinden...
sevdiği...

senin,
kaçamak...
bir bakışındı...
beni;
kopmaz halatlarla bağlayan...
girilmez limanında..,

gözlerim,
senindi RABBİM...
gördüklerim benim...!
uykularım,
senindi RABBİM...
rüyalarım benim..!

babam,
benim Yaşar ustam...
babam,
beni dünyaya açan ustam...
babam,
beni emekle kutsayan ustam...

sen,
bir fidan olsan
ben toprağın olurdum...
köklerin,
bana sarıldıkça
ben bahtiyar olurdum...

resimler geçiyordu
gözlerimin önünden
bir senli bir sensiz...
senlilerde gözlerim
gülüyordu derinden
belli belirsiz....

beden,
topraktır
toprağa döner
toprak,
bedende
kah çiçeğe

ateşim normaldi...
36.5'larda...
oysa,
aşkımın ateşi çıkmıştı
41.5'lara...
bir bilsen,

güneş...
ay ve yıldızlar...
hep doğup batarlar gibi...
oysa onlar,
belli bir yörüngede
sonsuzluğa doğru akmaktalar...!