Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

gözlerine girince,
gideceğim yol bitmez...
kırpıştırsan da
çıkacağım denilmez...

sözlerine erince,

gül,
goncayken de
açmışken de
kurutulmuşken de
hep güzeldi,
seni bana söylediğinde...

sevgiye;
renk veren..
içine koku süren..
dikeni de dalına diken...
adına '' gül '' diyen,
RABBİMSE...

gözünde,
bir katre yaşın
beni dağlardı...
sen ağladıkça,
yüreğimde
yağmurlar yağardı...

şimdi...
gözlerin,
bana yıllanmış şarap
sen baktıkça
sarhoşluğum sanki bir rüya
ben uyumasam da...

göz,
göze gelince
diller TUTULUR
gönül romanlar yazar...

göz,

gözlerin,
gönlünü gösteriyordu
ufuksuz okyanuslar gibi...
derin dalgalar oynuyor,
serin rüzgarlar esiyordu...
beni çıldırtır gibi...

gözlerin,
rengini denize...
deniz,
güneşine borçluydu...

aşkının değeri,

seni,
kalbime gömdüm...
gömüm bulunsun diye
bir de üstüne hançer gömdüm....

Fikret Turhan-Yalova,

gönül,
yüklenir sevdaları;
taşırım taşıyamam diye
bir an düşünmez bile...
gönül,
yüklerini bölüşür