Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

benim,
içim gülerdi
sana karşı...
senin de
yüzün gülsün isterdim
bana karşı

yaşam,
bir nefesti...
bir seferde alınan....
yaşamak,
bir nefesti....
bir ömürde salınan...

bir gün dönersin diye
ağlayan gözlerim yollarda kaldı...
bana hiç acımayan zaman
gözyaşlarımı hep hasretine sardı...

bir gün döneceksin diye

bir ip attım
göğe doğru,
takıldı kaldı bulutlara...
bir ucunda;
ben vardım...
bir ucunda yıldırım...

bir yumak gibi,
sıkı sıkı sardım...
sana olan sevgimi,
sakladım...
gönlümün en derin yerine...
bir daha,

bir zamanlar,
resmine bakar ağlardım...
gözlerime uzak yüreğime yakındı
ben buna dayanamazdım...

bir zamanlar,

biz,
biz idik...
birbirimizi
candan bilirdik...
canlar yanar diye
kendimizden korkar idik...

güneş mi?
bizim içindi...
biz mi?
güneş içindik...
belli değildi..!

bir sestik...
biz.
''-Ol...'' dan ötürü
nefeslendik...
önce,
küçük bir kelime

gözlerin,
bir şarkıydı
makamı buselik
içleri güldüğüne olurdu
hisar buselik...
söylemek isterdim