Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

gece ve gün,
çok centilmendi
birlikte...
bir uzadıkça
diğeri kısalır...
biri kısaldıkça

eğildim...
fıtığıma inat
toprağa yaklaştım...
kurumuş kurdelen yapraklarını
ve çıkan yaban otlarını
birer birer topladım...

eğildim...
diz çöktüm...
ellerin ellerimdeydi...
yetmedi...
yüz sürdüm ayaklarına...
dudaklarım ayak parmaklarındaydı...

kabartsak kulağımızı
frekansı tutan
kimi sesler duyarız
lakin,
evrenin çatırtılarını
istesek de duyamayız...

Bir sonbahar gecesi düşümde
Ayrılık ateşi düştü içime..
Sarı yapraklar hüznü anlatıyor
Dalgalar kıyıları okşuyordu..

Gemi beyazdı, mendiller beyazdı

bakışlarına,
ne anlamlar yüklüyordu
bir bilebilseydin
hücrelerinin tümüyle
hizmetindeydi
o küçücük beynim,

dualarımız,
dudağımızdan önce
gönül bağımızda
dönerse
çağlayan bir suya...
artık..!

söylemek istediğim
her söze
adınla başlardım
şarkı gibi gelirdi bana
adın
söylemeye doyamazdım....

senle geçsin diye
dualar ederdim
ömrümün her demine...
senle dolsun diye
çiçekler ekerdim
gönlümün her köşesine..

dualarım,
yalnızlığımdı...!
Yaradan'ımla,
paylaşmak istediğim..

dualarım,