Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

güneş mi?
bizim içindi...
biz mi?
güneş içindik...
belli değildi..!

rüzgar olsam
saçını okşasam
sevgine bulaşsam
yolları dağları aşsam
yüreğine ulaşsam

eskilerde evlere bakınca,
gözler doyardı...
çatılar, bacalar
kiremitler görünürdü....

önce,
YÜREĞİNİZİ...
sonra,
SÖZLERİNİZİ....
daha sonra,
GÖZLERİNİZİ...

sözlerim;
isyanımdı,
canlar dayanmazdı...
adınsa;
feryadım...
her nefesimde vardın,

çiçek ektim,
güneş açtı...
güneş ektim,
sevgi açtı...
sevgi ektim,
gönül açtı...

siyah-beyaz denince,
ilk önce akıllara ırk ayırımı...
siyah-beyaz denince,
sonra da
ülkemin kara kartalı Beşiktaş'ı....
siyah-beyaz denince,

emekçiydim...
en çok ellerimi...
sevgi emekçisiydim...
en çok yüreğimi kullanırdım...
ellerimin,
nasırlarıyla...

baharda,
çıplak dallarında
yapraklarından önce açan
çiçeklerin pembeydi
ve çok güzeldi
bakışları

eşim...
her gün
benim için
yemekler pişirenim,
soğanı doğrayanım,
etini kavuranım...,