Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

salıncağım...
en ulu ceviz ağacında...
derler ki..
cevizin yaprağı
dal arasında....!

esip...esip...
saçlarına saklanasım gelirdi...
gelip de..
lülelerine saklanasım...
durup...durup...
kulaklarına asılasım gelirdi...

rüzgar esti..,
kokun geldi...
çiçeğin soldu,
kokun bitti...
koku dediğin
neydi ki?

rüzgarların
ana yönleri vardı;
gündoğusu...günbatımı...
yıldız ve kıble...
rüzgarların
ara yönleri vardı;

bir yanım
boydan boya
kır çiçekleri;
pembe...beyaz...sarı...
uzanıp gitmekte
sanki bir halı...

ışık;
her canlının kaynağıydı...
kah...
yaradılışta ruh gibi,
kah...
yaşayışta güneş gibi...

iki kamyon vardı
kıç kıça...

biri,
koca kasa
demir parçacıkları...

aldanmayın!
bedeninizin yaşına....
ruhunuzun yaşı yok..zira...
unutmayın...
içinizdeki çocuğu hep yaşatın...
zamana aldanmayın...

uyku,
gözlerime girdi...
karanlık,
usulca üzerimi örttü...
bedenim,
yalnızlığına erdi...

dilim lalken...
sen anlamazdın halimden...
ben konuşurken içimden,
gönlüm düşerdi gözlerimden...!

gözlerim amayken...