Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

donum benimdi..
fanilam da...
çorabım da...

gömleğim benimdi...
pantolonum da...

gözleri ela güzelim
ne olursun
bir bak gözlerime
fallarım senli olsun..!

kirpikleri ok güzelim

ne kadar zordu...
çiçeklere biçim vermek...
her biçime bir koku sürmek...
ne kadar zordu...
sevgilere şekil vermek...
her şekle uygun bir renk sürmek...

yüzleri var sanmıştım...
yüzsüzmüşler,
yanılmışım...!
gözleri var sanmıştım...
körmüşler,
yanılmışım..!

od'um oldun,
gönlüme doldun....
odunun oldum,
ocağına doldum...

kimi oklar...
atılırdı
ölüme doğru...
ellerden...
canlar için...

bir ses miydi?
beklediğin...
üşüyen gönlünü ısıtacak...
öyle iki dudak ki...
hep adını fısıldayacak...

basacak,
tuşların yoksa...
yazacak,
bir notun da
yok muydu?

mahkumundum..,
gözlerin hapishanem...
her gülüşün bana işkence...
çığlıklar yükselirdi,
yüreğimde...
sen güldüğünde..!

doğdu...
Nil'de sepete kondu...
düşmanı O'nu...
O, annesinin göğsünü buldu...
kavga edenlerde
yanlışa düştü...