Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

korku,
dağları sarınca...
kibir,
aklı aşınca...
ar,
uzaklarda kalınca...

ATATÜRK OKUMAKTI;
-MATEMATİKTİ,
-EDEBİYATTI,
-FELSEFEYDİ...

ATATÜRK İNSANLIKTI;

ateşim...
söner gibi...
alevlerim soldu,
közlerim soğudu,
küllerim bahtiyar oldu...

güneş,
içime doğmuş
dünya içime sığmaz olmuştu...
ayaklarım,
yerden kesilmiş
bulutlar altıma serilmişti...

bakmak,
gözün eylemiydi...
gözünün her gördüğü
sana hediyeydi...
yüreğinin en güzel yerinde taşı
görmeyi bilmeyeni...

bahar;
yeşil miydi? ...
tüm çimenler ellerimdeydi....
okşamak serbestti...
bahar;
beyaz mıydı? ...

yağmur muydu? ...
güzel olan...
damla damla saçlarında....
yoksa..!
saçların mı? ...
sırma...sırma... yağmurun altında...

yağmur yağıyordu...
her damlasında bir aşk...
her damlasında bir sen vardı...
yağmur yağıyordu...
oysa gönlümde,
hep o ateş yanıyordu...!

öylesine...
sesleneyim derdim,
arada bir...
olmazdı..!
hiç yüzüme bakanım...
yalnızlığıma,

yalnızlığı;
sigaramda,
halka...halka...
duman yaptım
göğe saldım
hiç çeken olmadı..!