Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

bir anahtar koydum,
SOL dediler....
bir bemol yaptım,
LA dediler...
bir takibe geçtim,
SOL LA dediler...

sevgi,
koşul tanımaz...
gözlerde konuşlanır...
sevgi,
sınır tanımaz...
dillerde sonsuzlaşır...

sevgi,
bölününce;
göz gözü görmez tipilere...
dert,
bölününce;
tek tük atıştıran tanelere dönüşür...

sen,
bana hazret...
ben,
sana hasret...
bunu,
bilmeni istedim;

ruhum sendin...nefesim sendin...
kanım sendin...canım sendin...
gözüm sendin...gönlüm sendin...
elim sendin...dilim sendin...
anlayacağın,
sen benim her şeyimdin...

sazın teline vuran neydi? ...
gülüp söylediğimiz...
sazın teline vuran neydi? ...
ağlayıp inlediğimiz....

gönül telinde inleyen neydi? ...

siz,
ne şanslı
çocuklar idiniz...
zira...
uyumadan önce
babanızdan

güneş...yağmur...
ve toprak,
bir ağaç içindi
sanki...

dallar...yapraklar...

karanlık...
var olan;
renkleri
ve biçimleri
saklıyordu içinde
birbirinden habersizce...

salıncağım...
en ulu ceviz ağacında...
derler ki..
cevizin yaprağı
dal arasında....!