Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

sazın teline vuran neydi? ...
gülüp söylediğimiz...
sazın teline vuran neydi? ...
ağlayıp inlediğimiz....

gönül telinde inleyen neydi? ...

siz,
ne şanslı
çocuklar idiniz...
zira...
uyumadan önce
babanızdan

güneş...yağmur...
ve toprak,
bir ağaç içindi
sanki...

dallar...yapraklar...

karanlık...
var olan;
renkleri
ve biçimleri
saklıyordu içinde
birbirinden habersizce...

salıncağım...
en ulu ceviz ağacında...
derler ki..
cevizin yaprağı
dal arasında....!

esip...esip...
saçlarına saklanasım gelirdi...
gelip de..
lülelerine saklanasım...
durup...durup...
kulaklarına asılasım gelirdi...

rüzgar esti..,
kokun geldi...
çiçeğin soldu,
kokun bitti...
koku dediğin
neydi ki?

rüzgarların
ana yönleri vardı;
gündoğusu...günbatımı...
yıldız ve kıble...
rüzgarların
ara yönleri vardı;

bir yanım
boydan boya
kır çiçekleri;
pembe...beyaz...sarı...
uzanıp gitmekte
sanki bir halı...

ışık;
her canlının kaynağıydı...
kah...
yaradılışta ruh gibi,
kah...
yaşayışta güneş gibi...