toprak,
gövde için...
gövde,
budak için...
budak,
dal için...
toprak,
isyandaydı...
dökülen betona,
dökülen asfalta...
toprak,
toprak idim...
suyu yedim,
ÇAMUR oldum..!
çamur idim...
ateş yedim,
söz;
gözde tebessümse
candandır...
bırak o zaman
o kahkahalar atsın...!
ne güne...
ne geceye...
ne de dile sığmazdı..
sana söyleyeceklerim...
o yüzden..
sustum kaldım ben,
perdeleri çektim..
camın;
dışı senin..
içi benimdi...!
kapıları örttüm...
sen...
uzaktın ya,
rüzgarın yakındı bana...
sal kokunu rüzgarlara
onlar getirip
dost olurdu yalnızlığıma...




-
Aysel Çartık
-
Aysel Çartık
-
Aysel Çartık
Tüm YorumlarŞiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......
Şiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......
Şiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......