Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

huyum,
sevmek demekti...
suyum,
gözyaşlarımla bezemek...

huyum,

yaşam dediğin,
bir kara kutu...
sihirbazı da
SENSİN...
sok elini içine
bak...

Ne vardı...
Aklımızın,
O gizli köşelerinde...
Birbirlerinden habersizce,
Birilerinden gizlediğimiz...
Karşılaştığımızda...

eteklerden,
yukarıya doğru
delice seslendim....
doruklardan yankılanan
sessimi bekledim...
bir selam yolladım

eğildim...
fıtığıma inat
toprağa yaklaştım...
kurumuş kurdelen yapraklarını
ve çıkan yaban otlarını
birer birer topladım...

eğildim...
diz çöktüm...
ellerin ellerimdeydi...
yetmedi...
yüz sürdüm ayaklarına...
dudaklarım ayak parmaklarındaydı...

eda güzeldi,
ormanda olunca;
ağaçta, dalda, yaprakta...
yeşil esen rüzgarlarda...

eda güzeldi,

gece ve gün,
çok centilmendi
birlikte...
bir uzadıkça
diğeri kısalır...
biri kısaldıkça

kimi,
elmayı dilimlerdi
kimi şeftaliyi...
ardından da
şen bir türkü gelirdi...

derdim;
içimdeydi...
ve de
çok derinimde..
gören olsun istedim,
derdimi,