Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

eğildim...
diz çöktüm...
ellerin ellerimdeydi...
yetmedi...
yüz sürdüm ayaklarına...
dudaklarım ayak parmaklarındaydı...

eda güzeldi,
ormanda olunca;
ağaçta, dalda, yaprakta...
yeşil esen rüzgarlarda...

eda güzeldi,

gece ve gün,
çok centilmendi
birlikte...
bir uzadıkça
diğeri kısalır...
biri kısaldıkça

kimi,
elmayı dilimlerdi
kimi şeftaliyi...
ardından da
şen bir türkü gelirdi...

derdim;
içimdeydi...
ve de
çok derinimde..
gören olsun istedim,
derdimi,

Sular akardı
Sazların arasından
Yeşil yeşil...
Yarimin gözleri gibi
Bakardı derin derin
Ve de yemyeşil...

an,
An'a...
gün,
Gün'e...
yıl,
Yıl'a...

''- deliriyorum...''
desen de
bil ki
deliremezsin..!
delirmiş
birini görsen

bakışlarına,
ne anlamlar yüklüyordu
bir bilebilseydin
hücrelerinin tümüyle
hizmetindeydi
o küçücük beynim,

dualarımız,
dudağımızdan önce
gönül bağımızda
dönerse
çağlayan bir suya...
artık..!