Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

gözünde,
bir katre yaşın
beni dağlardı...
sen ağladıkça,
yüreğimde
yağmurlar yağardı...

gözlerin,
rengini denize...
deniz,
güneşine borçluydu...

aşkının değeri,

gözlerin,
gönlünü gösteriyordu
ufuksuz okyanuslar gibi...
derin dalgalar oynuyor,
serin rüzgarlar esiyordu...
beni çıldırtır gibi...

şimdi...
gözlerin,
bana yıllanmış şarap
sen baktıkça
sarhoşluğum sanki bir rüya
ben uyumasam da...

gözlerine girince,
gideceğim yol bitmez...
kırpıştırsan da
çıkacağım denilmez...

sözlerine erince,

güneş,
doğmak istedi..;
gök sancılandı...
bulutlar sıkılaştı...
böylece doğum başladı...

güneş,
dağa düşer
yapraklar yanar...
güneş,
göle düşer
sular gölgede yanar...

yapraksız ağaç, gölge...
çiçeksiz ağaç, meyve vermezdi...
oysa...gölge ve çiçek için güneş elzemdi...

Fikret Turhan-Yalova,
10.04.2014

günü güne eklemiştik senle ben
bulutlar üzerimizden geçiyordu
yağmurlar düşüyordu sen ben bilmeden
kuşlar uçuyordu selam bile vermeden...

günü güne eklemiştik senle ben

güneş,
göğün prensiydi...
deniz,
yer kürenin prensesi...
prens,
ışıklarını serince....