Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

güneş;
yaprakta,
yeşile dönerdi..
çiçekte pembeye...

güneş;

güneş,
suya düşmüştü
sularsa ateşe...
akşamlar yanıyordu
gözlerimin içinde..!

yüzüm düşerdi
eğilip alamazdım
o yerde durdukça
herkes basardı...
ağlayamazdım...!

gece gelir
şekiller giderdi...
karanlığın sessizliği
çığlıklar atarken
renkler,
korkularından

ağaçlar,
dal dal
göğe uzanırken...
bulutlar,
öbek öbek
dallara düşüyordu...

adın,
acı biber gibiydi
her harfin dudağıma
değdiğince...
üstüne bir bardak
soğuk su içsem bile...

delilik;
özgürlüğün....
akıllılık;
sorumluluğun...
inanmak;
kurtuluşun Adı'dır...

aklımın,
içindeydin...
salına salına gezinip,
burası yalnızca benim için...
der gibiydin...!

seni,
allarında
görmek isterdim...
dudağının goncasında,
fistanının güllerinde...

öyle..,
bir gönüldü ki...
içinde dünyalar vardı
Allah'tan,
bize sunulan...
içlerinden biri bizimdi...