Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Eskiden,
Yani..,
Ben çocukken...
Sen çocukken...

Aşkımızın,

ellerimi ovuşturuyordum
keyfim yerindeyken
ıslık çalıyordum
bestesini bilmeden..!

gözlerimi ovuşturuyordum

odunlar,
ateşin içinde..
kestaneler,
ateşin üstünde
patlıyordu...

gözlerin hülyalıydı...
bakışların benden belalı...
vurulan bendim...
vuranım sen...
belam içimde kaldı...
ellerim kelepçeye bağlı...

ateş miydi?
dumanları çıkaran...
yoksa...
dumanlar mıydı?
ateşi muştulayan...
oysa...

ay..;
bulutlarda,
kenar süsüydü...
karanlık sularda,
ufkun viyadüğü...
mehtaplarda,

ay,
göle vurmuş...
göl yanıyor
ay yıkanıyor
gönlüm üşüyormuş
kime ne? ...

ayağımın ucundaydım...
yaprağına dokunmak için...
yaprağın parmağımın ucundaydı
tutmak üzereydim...
duygularımın ucundaydım....
yüreğine dokunmak için....

zaman,
evrenden de
öte idi...
zamanı,
bir saatin içine
sığdıran kimdi? ...

aşk..,
güneş'se...
ışığı sensin...
o ışık ki...
hep gözlerimde kalsın..