Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

ateş miydi?
dumanları çıkaran...
yoksa...
dumanlar mıydı?
ateşi muştulayan...
oysa...

ay..;
bulutlarda,
kenar süsüydü...
karanlık sularda,
ufkun viyadüğü...
mehtaplarda,

ay,
göle vurmuş...
göl yanıyor
ay yıkanıyor
gönlüm üşüyormuş
kime ne? ...

ayağımın ucundaydım...
yaprağına dokunmak için...
yaprağın parmağımın ucundaydı
tutmak üzereydim...
duygularımın ucundaydım....
yüreğine dokunmak için....

zaman,
evrenden de
öte idi...
zamanı,
bir saatin içine
sığdıran kimdi? ...

aşk..,
güneş'se...
ışığı sensin...
o ışık ki...
hep gözlerimde kalsın..

aşk,
evrenin üstündeydi...
sense,
başımın üstünde...
dur durabildiğince...!

beden acıkır..,
hep yemek ister...!
gönül acıkır..,
yalnızca...
sevmek ister...!

bulutlar benimdi..
rüzgarlar benimdi...
yağmurlar,
yüzüme vurduğunca...

gözler benimdi..

ben = ruh + beden,
ruh + beden = Yoktan var eden...
o zaman...
kendinin kıymetini bilmelisin sen...!

Fikret Turhan-Yalova,