Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

bulut...
göğündü;
dağları sarsa da...
ovalara inse de...
rüzgarını bekler,
sürüklenir giderdi...

yağmur...
seni;
çatlamış topraklar gibi,
kuruyan oruçlu dudaklar gibi,
göğe doğru açtığım ellerim gibi seviyorum...

sen,
yeter ki iste...
o zaman,
gelsin diye bekleme
çağır O'nu delicesine...

ey yar,
senin haberin yokken,
canımın içinde sakladığımsın....
sen,
canımdan habersiz
beni hep ağlatanımsın....

parmağının ucundan,
kollarına gelseydim yar...
dudağına değince de
ateşine erseydim yar..!

tırnağının ucundan,

bir aşkım olsun isterdim..,
zamanlarda epik...!
bir aşkım olsun isterdim..,
zamanlardan öte ütopik...!
bir aşkım olsun isterdim..,
her zaman etik...!

Eskiiiciiiii
Kırılmış...
Çizilmiş...
Yırtılmış...
Anıları alıyordum,
Yok pahasına..!

öyle bir sessizliğin
içindeydim ki
sanki...
fırtına öncesi...
yüreğim...
patladı patlayacak

denizde,
rüzgarı yiyen
limana sığınırdı...
gönlünde,
rüzgarı yiyen
çaresiz çırpınır kalırdı...

rüzgar,
göğün nefesiydi...
her değdiği yerde
sese dönüyordu...
yapraklarda başka..
çıplak dallarda başka...