Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

kuş olsam...
dalına mı yakışırdım...
bulutuna mı? ...
konsam mı senin olurdum...
uçsam mı? ...

ALLAH'IM;
Sen verdiğince bana
Ben şükrümce sana yakındım
Beni şükrümden ayırma...

ALLAH'IM;

güneş;
bulutları sıyırıp,
dağları tepeleri aşıp,
denizleri yalayıp,
gözlerimize takılıp,
CİCİ'NİN kamerasından

anne demek,
gözyaşı demekmiş..
anne demek,
hep vermek demekmiş...
anne demek,
üstüne sinen koku demekmiş...

ben,
seni çok sevdim...
her önümden geçtiğinde
ve hep başını öne eğdiğinde...

ben,

Sarıyer'de...
Sahildeydim....
Son oruç sabahında,
Poyraz da eylemdeydi...
Hem saçlarımla...
Hem elimdeki VATAN'IMIN sayfalarıyla

ay bağıma vurunca...
ayna tuttum camına...
yar perdeyi açınca...
şavkı vurdu canıma...

yârim...yârim ay yârim...

sahilde;
yağmur damlaları irileşir,
yakın tepelerde;
sudan kara karışır...
doruklarda;
göz gözü görmez tipilere dönerdi...

bulutlar,
denizin kucağında...
deniz,
mutluluğun grilerinde
köpükleriyle oynaşmaktaydı...
umutlar,

bulutlar,
başımda dolaşsa...
sevdalar gibi...
yağmur,
gözlerimden yağsa...
hasretler gibi..