Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

tuzlar,
derilerde...
yaşlar,
gözlerimde
anlamını buluyor...

öyle bir tablo ki
üç güneş vardı;
biri göğün ötelerinde,
biri suların üzerinde,
biri de gözlerinin içinde parlıyordu...
öyle bir tablo ki

uyku;
yarı ölümdü...
uyanmazsan,
ömrün orda biterdi...

uykuna,

ay..,
suya düşmüş..,
deniz üşüyordu...!
sen yoksun diye..,
ben donuyordum
senin özleminle...!

haydi..!
verelim ki
karşılığını görelim...
bir avuç toprak;
doğamız için...
bir avuç buğday;

beden yaşlıydı...
gözler yaşlı...
yaşken eğilen,
ağaçtı...
oysa yıllar,
kırılmaya daha yakındı...

yastığım..
...omuzundu..
saçların yorganım...
sarıldığım..
.....belindi..
soluğun yangınım...

bazen..,
güneş keyifleniyor..
yağmura karşı açısını buluyordu...
bazen..,
gök de dertleniyor..
güneşe karşı ağlayası geliyordu...

dağın dumanı vardı
pare...pare...
yârim yar...
sen dağım ol...
ben eteklerinde dumanın olayım...
yârim yar...

yalnızlık..,
gece oldu
çöktü pencereme...
ne kadar ışık yaksam da
nafile...
karanlık iniyordu