Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

güneş..,
top... top...
ateşleriyle oynuyordu...
birini atıp...birini tutan..,
cambazlar gibi...!

yağmurum sendin,
toprağım sendin...
ıslanıp kabardığım,
yalnızca sendin...
şiir sendin,
şarkı sendin...

Rüzgar,
İçini çekti...
Deniz,
İçini çekti...
Dalga,
Şaştı kaldı! ...

bu çeşme...
bu çeşme var ya...
hep böyle akmayacak...
serince...seslice...delice...
ve de..berrak...
iç kana kana...

göl..,
sazlara bulaşmış...
sazlar;
yeşile..maviye...
haydi gelin gezmeye...

rüzgar,
yapraklarda...
yapraklar,
damlalarda ritmini buluyordu...
duy rüzgarları...
tut yaprakları...

hayat...
sen neydin?
neler verdin...neler...
kıymetini bilemedim...
nefes aldım...nefes verdim...
sayılıymış bilemedim...

yüreğimdeydin...,
ellerimden uzak...
gözlerimden uzaktın...
oysa..
damarlarımdaki kadar sıcaktın....

Karanlığım sendin..,
İçinde kaybolduğum...
Ellerimi uzatınca,
Yoksunluğunu tuttuğum...!

Karanlığım sendin..,

İnsan;
Bir kolaydır...
Bir zordur.....
Bir bakarsın sever...
Bir de bakarsın gider...!