Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

MESAFELER...

Mesafeler..;
Yollardaysa,
Ölçer gidersin...
Kalplerdeyse,

bir damla yaştı...
derinden...
maziden gelen...
şimdilerde..
yanağımın çizgilerinden
parmağının ucuyla

Sırtüstü...
Uzanmışım toprağa...
O altımda masum...
Ben üstünde günahkar...
Bakıyorum...
Bulutlara kuşlara...

kumsalın olsam;
sen,
dolaşsan üzerimde
çıplak ayaklarına...
ben,
sarılsam....

küçük tepelerdi,
dağları ayakta tutan...
küçük mutluluklardı,
insanı bulutlara taşıyan...

küçük noktalardı,

kuşlar;
hasrete uçar,
kanatları sevda yüklü...
sevdalı;
ucu yanık mektup bekler,
hasret yüklü...

gönlüme,
neler doğdu..neler...
hepsi birden
gözlerimin içine geldiler...
maalesef!
hiçbiri görülmediler...

ömür..
ki,
kökleri toprakta...

ömür..
ki,

ömür dediğin,
göğe asılı bir salıncak...
bağlayan belli...
sallayan belli...
ne zaman duracağı da...

bir ölü...
bir diriyi öpebilir miydi? ...
olsa olsa rüyada...
oysa,
bir ölü...
rüya göremezdi asla..!