Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

iki elim vardı,
duayla
göklere yükselen...
bir yüzüm vardı,
duayla
yerlere değen....

güneş,
baş tacım idi...
ne zaman ki
seni gördüm,
o gölgeler içinde
söndü gitti...

sen,
gözlerime girdin...
ben,
deliliğe erdim...
sen,
gözlerimden düştün...

ozanın eylemi...
şiir yazmaktı...
seninki de...
hayal kurmak...

bülbülün eylemi...

sözlerin,
yemine döndüğü zaman
inancım,
yerlere düşerdi inan...
gözlerim,
sözlerine küstüğü zaman

yağmurum sendin,
toprağım sendin...
ıslanıp kabardığım,
yalnızca sendin...
şiir sendin,
şarkı sendin...

güneş..,
top... top...
ateşleriyle oynuyordu...
birini atıp...birini tutan..,
cambazlar gibi...!

göl..,
sazlara bulaşmış...
sazlar;
yeşile..maviye...
haydi gelin gezmeye...

rüzgar,
yapraklarda...
yapraklar,
damlalarda ritmini buluyordu...
duy rüzgarları...
tut yaprakları...

hayat...
sen neydin?
neler verdin...neler...
kıymetini bilemedim...
nefes aldım...nefes verdim...
sayılıymış bilemedim...