Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

harf...harf...
betimledim seni...
hece...hece...
özümsedim..!

kelime...kelime...

bir yol olsun...
istiyorum..,
üzerinde;
kah koşup..
kah yürüyeceğimiz...

sen gidersen baharım solar..,
yeşiller ağlar...çiçekler ağlar...
bulutlar sıkışır şimşekler çakar..,
gönlüm kararır gözlerim ağlar..!

sen gidersen yazlarım yanar..,

MESAFELER...

Mesafeler..;
Yollardaysa,
Ölçer gidersin...
Kalplerdeyse,

bir damla yaştı...
derinden...
maziden gelen...
şimdilerde..
yanağımın çizgilerinden
parmağının ucuyla

Sırtüstü...
Uzanmışım toprağa...
O altımda masum...
Ben üstünde günahkar...
Bakıyorum...
Bulutlara kuşlara...

kumsalın olsam;
sen,
dolaşsan üzerimde
çıplak ayaklarına...
ben,
sarılsam....

küçük tepelerdi,
dağları ayakta tutan...
küçük mutluluklardı,
insanı bulutlara taşıyan...

küçük noktalardı,

kuşlar;
hasrete uçar,
kanatları sevda yüklü...
sevdalı;
ucu yanık mektup bekler,
hasret yüklü...

gönlüme,
neler doğdu..neler...
hepsi birden
gözlerimin içine geldiler...
maalesef!
hiçbiri görülmediler...