Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

gecelerde...
göz gözü görmeyince,
sözlerin doğuyordu gözlerime
yıldızlarda çok önce...
sözlerin düşüyordu gönlüme
ay ışığından önce...

gece...
gelin olmuş;
ayı başına taç,
yıldızları saçına pul yapmışlar...
neydi o asalet...
neydi o kurum...

gül...
dalında; güneşin...
koparınca; senin...
sunduğunda; sevdiğinin...
kuruttuğunda; hasretinindir...

ey sevgili,
gülüşün;
nefesinden değil
gözlerinde olsun isterim..!
gülüşünü;
eller değil,

güne..,
''-merhaba..'' de....
ağız dolusu gürültüyle
bütün kuşlar uyansa bile....

güne..,

güneş,
suya düşerdi...
su yanardı..!
hare hare...

güneş,

güneş,
çiçekler içindi...
çiçekler sevgi için...
sevgi,
insanlar içindi...
insanlık güneş için...

bir gonca gülüm olaydın,
ellerim senin gözlerim senindi...
ellerimi kana bulayaydın,
dertlerin benim dikenlerin benimdi...

bir demet gülüm olaydın,

yüzünde,
kocaman bir gülücük
açmıştı...
ansızın,
öpesim geldi
uzattım dudaklarımı

sana güzüm diyemem,
sen baharın gülüsün...
hasretin yaksa bile,
nefesim ol diyemem...

sana hüznüm diyemem,