Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

deniz mavi...
gök maviydi...
umut masmaviydi...
deniz göğe...
gök denize değerdi...
ufuk umudun ötesiydi...

bulutlar umuttu...
rüzgarlar muştu...
ikisi bir olunca,
yağmurlar yağardı
uslu uslu...

tuzlar,
derilerde...
yaşlar,
gözlerimde
anlamını buluyor...

öyle bir tablo ki
üç güneş vardı;
biri göğün ötelerinde,
biri suların üzerinde,
biri de gözlerinin içinde parlıyordu...
öyle bir tablo ki

uyku;
yarı ölümdü...
uyanmazsan,
ömrün orda biterdi...

uykuna,

ay..,
suya düşmüş..,
deniz üşüyordu...!
sen yoksun diye..,
ben donuyordum
senin özleminle...!

haydi..!
verelim ki
karşılığını görelim...
bir avuç toprak;
doğamız için...
bir avuç buğday;

beden yaşlıydı...
gözler yaşlı...
yaşken eğilen,
ağaçtı...
oysa yıllar,
kırılmaya daha yakındı...

yastığım..
...omuzundu..
saçların yorganım...
sarıldığım..
.....belindi..
soluğun yangınım...

bazen..,
güneş keyifleniyor..
yağmura karşı açısını buluyordu...
bazen..,
gök de dertleniyor..
güneşe karşı ağlayası geliyordu...