Sen aslında yok'sun
Aşk' gönüldeki yaramaz çocuktur!
Sevgi' Gönüldeki Anne!
Saygı ise Gönüldeki Babadır.
Aşk yakar yıkar,
Sevgi yaraları sarar,
Saygı olayın üzerini kapatır...
Aklıma sen düşünce
Yaşımı unutuyorum, yaşadıklarımı,
Geçmişin geçmişte kaldığını unutuyorum,
Her taradığımda ağaran saçlarımı.
Bir umut daha filizleniyor göz bebeklerimde,
Hayallerimin ardı arkası kesilmiyor,
AKLIMDASIN..!
Bunca yıl geçti aradan,
Senden başka, yok bulduğum,
Yüzüne hasret kaldığım,
Uğruna ömür verdiğim,
Vakit, geceyarısını hayli geçti,
Gerçeklerime ve hayallerime
Yenik düşen gözlerim,
Usulca yumulmaya başladı artık,
Ki, saat neredeyse üç oldu,
ALLAHINDAN BULASIN
Fevzi Emir Yılmaz
“Malikisin” deyip açtım gönül tahtımı,
Yerle yeksan etmesen ne olurdu bahtımı?
ANAM..!
Bırakıp gideli çok zaman oldu,
Gel, gör bu kuzunu, şimdi ne halde,
Ne bilsin el alem, viran olduğum,
Yorgun kokusuna kurban olduğum.
Şimdi, ankara da olmak isterdim,
Sokak sokak, mahalle mahalle,
Semt semt, sevdiğim, ankaraya gelmiş, baştan sona sevda kokuyordur
Şimdi, bu koskocaman kent.
Altındağ, altından da değerlidir şimdi, çankaya eskisinden de modern, Nasıl mutlu olmasın ki, etimesgutun insanları, sevdiğim, ankaraya gelmiş, bahar gibi, yaz gibi, türkü gibi, saz gibi,
Görmesin diye hiç kimse kırıklarını,
Çıkarıp kalbini koyarsın bir köşeye.
Oysa, nasıl saklanır ki bu acı
Pervasız bir gülüşte?
Aşk dediğin asıl şimdi başlıyor işte.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!