Feriha Deniz Esen Şiirleri - Şair Feriha ...

Kinliler göğe
Güvercinler uçuşuyor ya
Kinliler denize
Balık oltada değil ya
Kinliler karanfile
Umut kokuyor ya

Uzaklara tırmanırken yolsuz,
Dönüşümsüz...
Yarım ezgileri mırıldanış kadar
-alaca umut çırpınışı....
Ne sessizlik, ne günde kalmış
-ayva kurusu

Yatarak çay içmekti ilk huzur kuralı
Baştan say: bir iki üç dört… sıralı
Delik çorabın arasından görünürdü bazen tırnaktaki boya
Sanki üstüne ceket giydirilen her çıktığında..

Hafızası yitmiş bir böcek gibi

ölümüNe severdik düş söküğü gerçekleri
kıyardık birbirimize parmaklarımızdan
sen beni bilirdin gülümserdin içinden
bense ta dışımdan dışımdan

azalıp azalıp çoğalırdık bereket gibi

ölgün saatler gibiyim
duvarlarda tozlanmış kederden..
yalnız kent ışıkları gibi
kah yanıp kah sönen..

belki uzanırım kimsesizliğimin üstüne

Soysuz heyhat kendimize köleliğimiz
Fütursuz bu zincir severlik
Yitip gitmeden yıllar
Yok olmadan yollar
Özgürlüğe bir nişan gibi takıl Ey İnsan!

Ben sustum hece sustu
Gece aya küstü
Beşinci iklimden köz ayazı
Muamma değil yalan
Külliyen aşk büstü

Ölmek mi?
En kolayı
Yaşamak mı sensiz?
En zor olanı…

Uzun bir düş bu yakarış
Susuz çöl serüveni biteviye
Ah kalbimdeki yara ah!
Her filizde yontulmuş bile bile..

Gidersin

yalnızım
ışıkları söndürün
güneşi götürün kendi kıyılarınıza
gülüşüm hiçbirşey anlatamaz
ben yokum sizin şarkılarınızda