Feriha Deniz Esen Şiirleri - Şair Feriha ...

herşey yıkılır kentler gibi
nehirler akar üzerimizden
-aşk aşk
seni sevdamın gömleğinden iliklerim
düşlerimden uyanırım seni…
leylak kokar ellerimde şarapnel

tütsülü bir çorba gibi anılarda
sevmeleriyle anne baba
dört kardeş bir odada
yaşardık pembe bulutta

kah ağlanır kah gülünür

Bir parlayış
Değil ağustos böceği,
Değil saman yıldızı.
Farzet ki, uzaklarda ben varım
Farzet ki, yanımda sen varsın
içimdeki düş hırsızı

Sessiz bir kıpırdanış
Sadesiz bir kaş çatış
Umudun bitiminde
Kendince seyre dalış...

Sevdiklerini umduklarını
Ve
Kaçıncı kez bir daha olmayacaklarla anımsadığın
Kavgana karşın yanlışlarını
Yineledin düşünüş anlamında bu yıl sonu…

Yalnızlığın küflenmiş korkusu,
Bin ciritlik fare sokağında
-mahkumdur.
El değmemiş elleri....

Pire sesler,

Kaçıncı dalış onu bilmem
Ne rahatlatır ki böylesi anlarda?
Sustuğum yalan!
İçime sorun:
Yolculuk,onlarca yolculuk, düşünce hızıyla
Koşturduğum gecelerden uzakta

Gündelik bir karmaşa olup aktı yüzünden
Kaydırdın bir yirmidört saati daha cebinden
Elektrik bolluğu var diye memlekette,
Sevinemedin.
Şu sihirbaz suratlı kare şeye bakmaktan
Sesleri ağır gelir oldu insanların birbirine…

Bulmacanın aslıdır kare
Üçgen benzeridir hayatın
Dönüp dolaşıp geldiğimiz yerdir daire
Hatalarımızdır,
Açılıp kapanan parantez.
Gerçek sesimizdir ünlem

Doğa soluksuz seste
Bok yiyen sinekler bile
Kuş uçurtma da kanatlarında