Sesini özlüyorum bir bahar akşamı, demlenen çayın sohbetinde,
Saçının tek teline dünyayı değiştiğim.
Kokunu özlüyorum kışın o sert rüzgârında,
Gelemezsin biliyorum, aşkından bir nebze vermediğin...
Kırlangıçlar eşlik ederdi dilinden dökülen her heceye,
Bir bakışına cenneti değiştiğim.
Ellerini özlüyorum, bir dokunuşunda eridiğim,
Gidemezsin biliyorum, yüreğimin mahzenindedir yerin...
Kaybettim... aklımı, kalbini, seni.
Kazandım... aşkını, sevdanı, sabrı.
Affet; sensizken bile seninleymiş gibi yaşamaya çalıştığımı söylemediğim için...
Bağışla; sana kalbim yerine kendimi feda etmediğim için...
Kayıt Tarihi : 24.04.2026 14:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!