Eyvallah! Şiiri - Mehmet Emin Alptekin

İstasyon Caddesi'nde, tavanı kara bu yerde,
Apansız bir aşkın toprağını eşiyorum.
Saat sabaha karşı iki, üç suları...
Haberin yok benden, biliyorum.
Gelmeni istediğimden değil asla,
Sızıntı kalbimde, kalbim kalemimde.
Duramıyorum, elim sana gidiyor,
Susamıyorum, kalemim seni haykırıyor.
Lakin yansam ne fayda; görmüyorsun, duymuyorsun...
Ah ki dünyanın sillesi omzumda dağ olsaydı,
Vallahi belki kırılmazdı dizlerim ama,
Sensiz geçen her saat, bir kat daha kırar dizimi.
Özlemek ne zor şeymiş be cennet bahçem,
Ölümsüz aşk yokmuş meğer.
Aşk, âşık ölünce biter; ölüm aşka değer...
Ben sensiz ölümü istemem,
Sen bensiz bir ömür istedin...
Eyvallah.