Keşke Doğmasaydım Hiç

Keşke doğmasaydım hiç...
Annem olmazdı,
Babam olmazdı,
Eşim olmazdı;
Stres, kaygı ve hüzün olmazdı.
Aynı dili, aynı sesi, aynı renkleri
Duyup, konuşup, görüyorken;
Aynı hissi, aynı stresi ve kaygıyı
Nasıl oluyor da anlamıyor insan?
Daha yirmi beşimde yetim
Kaldım, kaldı benimle hayallerim.
Bırakıp gitmek kolay tabii,
Geriye bıraktıklarına dön bak, koca bir enkaz.
Nasıl da herkes rol yapıyor aslında,
İnanmak mümkün değil.
Yaşamak zorundayım yalnızca,
Yoksa bu hayatı yaşamak mı? Mümkün değil.
Çok da uzak olmayan kırık bir diyar var,
Orada, işte orada bıraktım gençliğimi.
Ah, ne de güzel ve hızlı geçiyor zaman...
Az da olsa mutluydum oysa.
Şimdi ne yapacağımı bilmiyorum,
Keşke gitmek çarem olsaydı...
Gelecekte "mavi" bir yavrum olmasa.
Senin için yaşamaya değer de,
Yaşamak benim için çok zor bu yerde